Het album bevat foto's van joodse kinderen tijdens hun onderduik in Limburg in de Tweede Wereldoorlog: Max met de basstem, verdrietige Wimpje en vele anderen. De foto's van de kinderen zijn meestal gemaakt door de onderduik-ouders. Mien van de Voort heeft ze bij elkaar gezocht en er verhalen bij opgetekend. Het album maakt sinds 1998 deel uit van de collectie van het Verzetsmuseum.

De kraamverzorgster Hanna van de Voort organiseerde de hulp aan 123 joodse onderduikkinderen in het Limburgse plaatsje Tienray. Zij deed dit samen met de joodse onderduiker Kurt Loewenstein en de ondergedoken student Nico Dohmen. De kinderen waren bijna allemaal door de verzetsgroep van Piet Meerburg weggesmokkeld uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg (vlakbij het Verzetsmuseum) in Amsterdam. In die schouwburg werden joden voor deportatie verzameld.

In Tienray bleven de kinderen eerst een paar dagen bij de familie Van de Voort om aan de onderduiksituatie te wennen. Daarna werden ze ondergebracht op diverse adressen in de omgeving. De kinderen kregen een schuilnaam en een identiteitskaart van het Centraal Bureau voor Kinderuitzending uit het gebombardeerde Rotterdam. 'Tante Hanna' en 'Oom Nico' - zoals ze werden genoemd - bleven contact houden met de onderduikertjes. Hanna van de Voort overleed in 1956. Ze werd in 1987 voor haar verzetswerk postuum geëerd met een Yad Vashem-onderscheiding.

Aanleiding voor de tentoonstelling vormde een bijeenkomst in het Verzetsmuseum van de voormalige kinderen van Tienray: op 4 juni j.l. kwamen circa negentig kinderen en betrokken helpers voor het eerst in 60 jaar bij elkaar.