Ik was erbij

Dochter Anneke vertelt hoe het gezin Bontekoe probeert de hongerwinter door te komen.

'Gelukkig stuurde de familie in Groningen ons af en toe over de post doosjes met een paar aardappels.

We hadden gehoord dat je de schillen kon opsparen en bij de boeren ruilen voor bijvoorbeeld melk. Maar je moest wel weten hoe je ze moest bewaren.

Toen mijn vader met de schillen bij een boer kwam, beweerde die dat ze rot waren. Hij kreeg een half litertje melk mee, dat wel, maar hij heeft erom moeten smeken.

M'n linnengoed, al mijn tafelzilver, m'n vloerkleed, alles heb ik ingeruild voor eten. Op den duur wilden de boeren geen linnengoed meer. Sommigen hadden zelfs een bordje op hun deur: "Geen linnengoed meer".'

Zie ook deze site over de hongerwinter in Amsterdam.