Na april 1943 begon het grote onderduiken. Verzetsgroepen die hulp boden aan onderduikers kregen het steeds drukker. Ongeveer 350.000 mensen, merendeels arbeidsplichtige mannen, hebben korte of langere tijd ondergedoken gezeten.

Niet iedereen zat even 'diep' ondergedoken. Joodse onderduikers liepen verreweg het meeste gevaar, naar hen werd actief gezocht. Ook hun helpers namen grote risico's. Er stonden zware straffen op 'jodenbegunstiging'.

Bij de onderduikhulp ging het vooral om drie soorten activiteiten:

a) het regelen vam onderduikadressen.
b) het verzorgen van de onderduikers.
c) het bemachtigen, vervalsen of 'aanpassen' van allerlei officiële papieren: persoonsbewijzen, distributiebescheiden enzovoort.